کلاستروفوبیا؛ علل، علایم و درمان ترس از فضای بسته

کلاستروفوبیا به معنای تنگناهراسی یا ترس از فضای بسته، یکی از انواع رایج فوبیا است. مشابه سایر فوبیا­ها، شدت کلاستروفوبیا  از هر فرد به فرد دیگر متفاوت است. علائم این اختلال ممکن است در اثر حضور در یک اتاق کوچک، انباری، آسانسور، هواپیما، اتاق زیر­شیروانی و یا مکان­‌های شلوغ و پر­ازدحام ظاهر شود. همچنین قرار گرفتن در محفظه‌ی دستگاه ام.آر.آی (MRI) و سایر آزمایشات پزشکی مشابه نیز برای مبتلایان به این اختلال سخت و غیر­ممکن خواهد بود. در این مطلب از مجله اینترنتی لی‌لی‌مگ قصد داریم شما را با علائم و روش­های درمان کلاستروفوبیا یا ترس از مکان‌های بسته آشنا کنیم.

هر آنچه باید درباره کلاستروفوبیا (Claustrophobia) بدانید

بیماری کلاستروفوبیا چیست؟ 

کلاستروفوبیا (Claustrophobia) یا تنگناهراسی نوعی اختلال روانی و یکی از انواع فوبیا می‌باشد که با ترسی غیرمنطقی از فضاهای بسته و تنگ همراه است. اگر شما هم در زمان سوار شدن به آسانسور، حرکت با ماشین در بین ترافیک، قدم زدن در محیط‌های شلوغ و پرازدحام، سوار شدن به هواپیما، اتوبوس و مترو اضطراب و ترس غیرعادی دارید، احتمالا به بیماری کلاستروفوبیا مبتلا هستید. البته شدت ترس و اضطراب نسبت به محیط بسته در افراد مختلف متفاوت است. اگر اختلال کلاستروفوبیا خفیف باشد، احتمالا با حضور در محیط بسته فقط احساس اضطراب و استرس می‌کنید. اگر اختلال شدیدتر باشد، احتمال ایجاد حملات پانیک یا حملات ترس وجود دارد. در ادامه به بررسی بیشتر علایم و روش‌های درمان کلاستروفوبیا می‌پردازیم. پس با ما همراه باشید.

اختلال روانی کلاستروفوبیا چقدر شایع است؟ 

مطابق آمار سال 2019 حدود 12.5 درصد از بزرگسالان آمریکایی به یکی از انواع فوبیا مبتلا هستند (منبع). در این بین اختلال ترس از فضای بسته در کنار ترس از ارتفاع، ترس از مار یا اوفیدیوفوبیا، ترس از عنکبوت یا آراکنوفوبیا، ترس از سگ یا ساینوفوبیا و ترس از فضای باز یا آگورافوبیا از شایع‌ترین انواع فوبیا در جهان است. به طوری که 2.2 درصد از جمعیت آمریکا از این اختلال رنج می‌برند. همچنین مطابق آمار منتشر شده در سال 2016، بین 5 تا 7 درصد از مردم جهان به بیماری کلاستروفوبیا مبتلا هستند.

جالب است بدانید که بسیاری از افراد مشهور نیز به اختلال کلاستروفوبیا مبتلا بودند. افرادی مثل:

  • وودی آلن (Woody Allen) کارگردان، نویسنده و بازیگر آمریکایی
  • اما تورمن (Uma Thurman) بازیگر مشهور آمریکایی
  • رایان رینولدز (Ryan Reynolds) بازیگر آمریکایی-کانادایی
  • جاستین بیبر (Justin Bieber) خواننده مشهور کانادایی
  • آدولف هیتلر رهبر حزب نازی آلمان
  • ترانه علیدوستی بازیگر مشهور ایرانی

در کنار این افراد می‌توان به برخی از کاراکترهای محبوب سینمایی و سریالی مثل مایکل اسکافیلد در سریال فرار از زندان و رابرت لنگدن در فیلم The Da Vinci Code (رمز داوینچی) اشاره کرد که به اختلال کلاستروفوبیا مبتلا بودند. بنابراین اگر از فضاهای بسته ترس دارد، از بیان این موضوع و مطرح کردن آن با دیگران نترسید. زیرا ترس از بیان کردن ترس نیز خود نوعی از فوبیا است. به علاوه هرچقدر ترس در شما باقی بماند و درمان نشود، گسترش یافته و شدیدتر می‌شود.

بیماری کلاستروفوبیا ترانه علیدوستی چیست

علائم کلاستروفوبیا یا ترس از مکان بسته چیست؟ 

به طور کلی علایم کلاستروفوبیا به دو دسته علایم هیجانی و علایم جسمانی تقسیم می‌شوند. البته ظهور و شدت این علایم در بین بیماران مختلف متفاوت است. در مجموع می‌توان علایم کلاستروفوبیا را در موارد زیر خلاصه کرد:

  • احساس نزدیک شدن دیوار­های محیط و فشرده شدن بین آنها
  • تمایل به رفتن به فضاهای باز و فرار از محیط بسته
  • احساس گرما و داغ شدن بدن
  • عرق کردن
  • لرزیدن بدن
  • سخت شدن تنفس
  • احساس خفگی
  • احساس ضعف یا سر­گیجه
  • زنگ زدن در گوش‌­ها
  • حالت تهوع
  • گیجی و از دست دادن تمرکز
  • درد در قفسه سینه
  • تپش قلب
  • سردرد
  • خشک شدن دهان
  • احساس نیاز به دستشویی و ادرار کردن

اگر چه به نظر می‌­رسد علائم این بیماری زودگذر است، اما حملات تکرار­شونده و احساس هراس و اضطراب می­تواند باعث بروز استرس‌­های مزمن شده و به بدن آسیب برساند. به علاوه در موارد شدیدتر بیمار شروع به انجام کار­های نگران­‌کننده‌­ای می‌­کند، به گونه‌­ای که انگار در یک فضای بسته محبوس شده‌­است. در مواردی که شدت کلاستروفوبیا بیشتر است، ممکن است بیمار غش کند، کنترل خود را از دست بدهد یا حتی در موارد خاصی فوت شود.

علایم ترس از فضای بسته آسانسور

مبتلایان به تنگنا هراسی در موقعیت ترس چه واکنش‌هایی دارند؟ 

همانطور که مشخص است، علائم کلاستروفوبیا در افراد مختلف متفاوت است. با این وجود علامت مشترک کلاستروفوبیا در بین تمام بیماران این است که همگی تلاش می‌کنند تا به هر نحوی از موقعیت ترس خود فرار کنند. این موضوع می‌تواند بر بسیاری از فعالیت‌های روزانه تاثیر بگذارد. به طور مثال کسی که از مکان بسته آسانسور می‌ترسد، احتمالا دوست ندارد به خانه‌ی دوستش که در یک برج بلند قرار دارد، برود. زیرا برای این کار باید سوار آسانسور شود!

همچنین حس فرار از ترس باعث بروز واکنش‌های خاصی می‌شود که عبارتند از:

  • ایستادن در کنار خروجی اتاق یا محیط بسته در فضا‌های شلوغ
  • باز کردن پنجره یا باز گذاشتن در پس از ورود به اتاق یا محیط بسته
  • احساس ترس و اضطراب در صورت بسته شدن در اتاق یا محیط
  • پرهیز از رانندگی با کمربند ایمنی و یا سوار شدن در هر وسیله­ای که کمربند ایمنی دارد
  • خودداری از سوار شدن به اتوبوس و مترو
  • اجتناب از رفتن به مکان‌های شلوغ مثل کنسرت، مهمانی و یا مراکز خرید
  • احساس اضطراب و ترس نسبت به گیر کردن در ترافیک در زمان رانندگی
  • استفاده از راه پله به جای آسانسور

ترس از پرواز چه ارتباطی با کلاستروفوبیا دارد؟ 

اختلال تنگناهراسی زندگی شما را به شدت محدود می­کند، باعث می­شود بسیاری از چیز­ها و فعالیت­های مورد علاقه­ی خود را از دست دهید و از رفتن به بسیاری از مکان­‌ها منع شوید. یکی از رایج‌ترین انواع فوبیای فضای بسته، ترس از هواپیما و سایر وسایل نقلیه است. اگر به بیماری ترس از فضای بسته هواپیما مبتلا باشید، در زمان سفر هوایی و محبوس شدن در صندلی، قطعا علایم کلاستروفوبیا به سراغ شما خواهد آمد. البته ممکن است ترس از پرواز به دلیل ترس از ارتفاع باشد که نباید با این بیماری اشتباه گرفته شود. به هر حال در این شرایط استفاده از قطار احتمالا انتخاب بهتری خواهد بود. زیرا در سفر با قطار در صندلی خود فضای بیشتری دارید و می‌توانید در راهرو­های قطار حرکت کرده و تا حدودی ترس خود از فضای بسته را کنترل کنید. اما به دلیل طولانی بودن سفر، همچنان احتمال ظهور علائم بیماری وجود دارد. مسافرت با خودروی شخصی نیز مزایا و معایب خود را دارد. در این شرایط هر چند در صندلی خود محدود می­‌شوید، ولی می­توانید در فواصل دلخواه توقف کرده و از محیط محدود خود خارج شوید. با این وجود ترس از قرار گرفتن در این وضعیت­‌ها باعث می­‌شود افرادی که به اختلال کلاستروفوبیا دچار هستند، کمتر تمایل به مسافرت داشته­ باشند.

ترس از فضای بسته هواپیما

علایم کلاستروفوبیا در چه محیط‌هایی ظاهر می‌شود؟ 

همانطور که گفته شد، کلاستروفوبیا به معنای ترس از محیط بسته است. در نظر داشته باشید که ممکن است شما فقط از یک محیط بسته‌ی خاص مثل آساسنور بترسید و مشکلی با سایر فضاهای بسته نداشته باشید. به همین جهت می‌توان مکان‌ها و شرایط محرک در فوبیای فضای بسته را در موارد زیر خلاصه کرد:

  • اتاق‌های کوچک و بدون پنجره مثل زندان، سونا یا انباری
  • مترو و اتوبوس
  • آسانسور
  • سوار شدن به اتومبیل
  • رانندگی در تونل، کارواش یا ترافیک سنگین
  • خیابان‌های پرازدحام
  • کنسرت و مهمانی‌های شلوغ
  • اتاقک MRI
  • یونیت دندانپزشکی
احساس خفگی در ام ار ای از علایم کلاستروفوبیا

علت بیماری کلاستروفوبیا چیست؟ 

محققان هنوز به علت اصلی اختلال کلاستروفوبیا پی نبرده‌­اند. با این وجود می‌توان موارد زیر را به عنوان علت کلاستروفوبیا بیان کرد:

  • بیماری کلاستروفوبیا ممکن است ریشه در کودکی فرد و تجربیات بد آن دوره داشته باشد. به طور مثال حبس شدن کودک در انباری، گیر افتادن داخل اتاق، تجربه تلخ افتادن داخل چاه، گم شدن در فضاهای شلوغ و پرازدحام، مشاهده گیر کردن یکی از نزدیکان در جای تنگ و یا دیدن ترس والدین از فضای بسته می‌تواند زمینه‌ساز اختلال کلاستروفوبیا در آینده باشد.
  • بیماری کلاستروفوبیا ممکن است ریشه­ای تکاملی و ژنتیکی داشته و از یک مکانیزمِ بقا در بین اجداد انسان، به فرد منتقل شده باشد.
  • برخی از محققان دلایل فیزیولوژیکی را عامل کلاستروفوبیا می‌دانند. آنها معتقدند بخشی از مغز به نام آمیگدال (Amygdala) که وظیفه‌ی کنترل ترس را دارد، در برخی از افراد کوچکتر است. این موضوع سبب می‌شود تا این افراد ترس بیشتری را در زندگی تجربه کرده و احتمال ایجاد کلاستروفوبیا در آنها بیشتر باشد.
علل فوبیای فضای بسته چیست

راه تشخیص کلاستروفوبیا یا تنگناهراسی چیست؟ 

ترس از فضای بسته همواره دلیلی بر فوبیا نیست. به همین جهت اگر نسبت به برخی محیط‌های بسته ترس دارید، باید به روانشناس مراجعه کنید تا جنس این ترس مشخص شود. زیرا ممکن است این پدیده تنها یک ترس ساده در شما باشد. مشابه سایر فوبیا­ها، معیارهای خاصی برای تشخیص بیماری کلاستروفوبیا وجود دارد. برای نمونه:

  • ترس شدید و غیرمنطقی از محیط­های بسته مانع از اجرای فعالیت­های عادی شود.
  • فرد برای پرهیز از قرار گرفتن در محیط­های بسته، تلاش مشخصی انجام دهد. مثلا به جای آسانسور، از راه پله استفاده کند.
  • قبل از قرار گرفتن در محیط بسته، فرد نسبت به آن اضطراب داشته باشد.
  • ترس فرد نسبت به مکان بسته کاملا غیرمنطقی است و هیچ تناسبی بین میزان ترس و خطر ناشی از مکان بسته وجود ندارد.
  • علایم کلاستروفوبیا برای 6 ماه یا بیشتر ادامه داشته باشد.
  • علایم فرد با سایر اختلال‌های روانی مثل اختلال وسواسی ـ جبری (OCD) یا اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) قابل توجیه نباشد.
روش تشخیص فوبی فضای بسته چیست

روش های درمان کلاستروفوبیا چیست؟ 

روش‌های مختلفی برای درمان کلاستروفوبیا وجود دارد که بسته به شخص و شدت علائم بیماری از آن استفاده می‌شود. در مجموع روش‌های درمان ترس از فضای بسته عبارتند از:

درمان کلاستروفوبیا با درمان رفتاری شناختی 

رفتار درمانی شناختی (CBT) معمولا اولین و موفق‌ترین انتخاب برای درمان ترس از فضای بسته در موارد خفیف است. این روش در واقع نوعی گفتار درمانی محسوب می‌شود که در آن درمانگر روش‌های کنترل کردن و غلبه بر ترس و اضطراب را به بیمار آموزش می‌دهد. بیمار با فراگیری این تکنیک‌ها رفته رفته می‌تواند بر ترس غیرمنطقی خود نسبت به فضاهای بسته غلبه کرده و با ترس خود روبرو شود (منبع). درمان با این روش معمولا به حداقل 20 جلسه برای دستیابی به نتایج مطلوب نیاز دارد.

درمان ترس از فضای بسته با مواجهه درمانی 

مواجهه درمانی یکی دیگر از روش‌های متدوال برای درمان انواع فوبیا است. در این روش بیمار پس از یادگیری آموزش‌های لازم به کمک روش درمانی قبل، باید با ترس خود روبرو شود. تکنیک مواجهه سازی برای درمان کلاستروفوبیا معمولا به دو روش روش حساسیت زدایی منظم و روش غرقه سازی صورت می‌گیرد.

در روش حساسیت زدایی منظم، درمانگر مراحلی را برای بیمار طراحی می‌کند. در این مراحل شدت عامل محرک اضطراب و ترس رفته رفته افزایش می‌یابد تا در مرحله نهایی بیمار با شدیدترین ترس خود روبرو شود. این روش برای درمان ترس از آسانسور بسیار موثر است. در این شرایط ابتدا و در مرحله اول بیمار به همراه درمانگر برای چند دقیقه در مقابل آسانسور ثابت می‌ایستد و به این شکل با ترس خود روبرو می‌شود. این آزمایش آنقدر تکرار می‌شود تا بیمار بر ترس خود در این حالت غلبه کند. در مرحله دوم بیمار به همراه درمانگر داخل آسانسور ثابت و با در باز می‌ایستد تا ترس را یک مرحله شدیدتر تجربه کند. این آزمایش هم چندین مرتبه تکرار می‌شود تا بیمار بر ترس خود غلبه کند. در مرحله بعد بیمار به همراه درمانگر با آسانسور در طبقات جابجا می‌شود. پس از موفقیت در این آزمایش نوبت به مرحله نهایی درمان می‌رسد. در این مرحله بیمار باید به تنهایی سوار آسانسور شده و در طبقات جابجا شود.

علاوه بر روش فوق، تکنیک دیگری به نام روش غرقه سازی وجود دارد که در آن بیمار به سرعت و در یک مرحله با شدیدترین ترس خود روبرو می‌شود. در این حالت معمولا بیمار مبتلا به کلاستروفوبیا در یک محیط بسته و تنگ قرار می‌گیرد. او باید به کمک آموزش‌هایی که از قبل فراگرفته است، بر ترس خود در این شرایط غلبه کند.

درمان ترس از آسانسور با مواجهه درمانی

درمان کلاستروفوبیا با واقعیت مجازی 

روش مواجهه سازی در همه موارد جواب نمی‌دهد. زیرا در برخی از موارد بیمار به دلیل ترس شدید تمایلی به روش مواجهه درمانی ندارد. به علاوه در برخی از موارد مثل ترس از تونل یا ترس از دستگاه MRI امکان طراحی آزمایش مناسب وجود ندارد. برای رفع این مشکل، تکنولوژی واقعیت مجازی به کمک علم روانشناسی آمده است. در این روش یک محیط مجازی (مثلا محیط دستگاه MRI) به کمک کامپیوتر شبیه سازی می‌شود. سپس بیمار به کمک عینک مخصوص واقعیت مجازی وارد این محیط شده و با ترس خود روبرو می‌شود. در طول آزمایش درمانگر در کنار بیمار حضور دارد، وضعیت او را ارزیابی کرده و توصیه‌هایی را برای کنترل ترس و اضطراب به او می‌گوید. با واقعیت مجازی به راحتی می‌توان هر محیطی را شبیه سازی کرد و به همین جهت این روش هیچ یک از محدودیت‌های روش مواجهه درمانی را ندارد. به علاوه تمایل بیمار به درمان با واقعیت بیشتر از مواجهه درمانی است. زیرا او در این روش در واقعیت با ترس روبرو نمی‌شود. معمولا تعداد جلسات درمان با این روش زیاد نیست و به حداکثر هشت جلسه در طول یک ماه محدود می‌شود.

درمان قطعی کلاستروفوبیا یا بیماری تنگناهراسی با واقعیت مجازی

درمان کلاستروفوبیا با تمرینات تنفسی 

در زمان مواجه شدن با فضای بسته و حملات ترس ناشی از آن، سطح اکسیژن در مغز کاهش یافته و در نتیجه علایم فوبیا مثل تنگی نفس، کاهش تمرکز و سرگیجه ظاهر می‌شود. تنفس صحیح یکی از روش‌های تن‌آرامی است که در این شرایط کمک زیادی به شما می‌کند. به همین منظور بسیاری از درمانگران در طول جلسات مشاوره‌ای تلاش می‌کنند تا روش‌ها و تمرینات تنفسی را به بیمار بیاموزند تا او بتواند با تنفس صحیح در شرایط اضطراری و در زمان روبرو شدن با ترس، علایم فوبیا را دور کرده و آرامش را به بدن و ذهن برگرداند. بهترین روش تنفس برای کاهش اضطراب به این صورت است که ابتدا عمل دم برای 4 ثانیه صورت گیرد. سپس نفس برای 4 ثانیه حبس شده و بعد عمل بازدم برای 4 ثانیه انجام گیرد. 10 مرتبه تکرار این روش در زمان ترس تاثیر زیادی در کاهش علایم کلاستروفوبیا دارد.

درمان ترس از فضای بسته با مدیتیشن و مدیریت اضطراب 

تمرینات مدیتیشن باعث افزایش تمرکز و آرامش بدن شده و توانایی شما را برای کنترل ذهن افزایش می‌دهد. بنابراین با استفاده از این روش‌ها می‌توانید در زمان روبرو شدن با ترس به راحتی تمرکز را حفظ کرده و بر ترس غیرمنطقی از فضای بسته و علائم فوبیا مثل تپش قلب و تعریق غلبه کنید. به علاوه نرمش‌های مدیتیشن سطح هورمون‌های بدن را کاهش می‌دهد و در نتیجه از واکنش‌های فوری به عامل ترس جلوگیری می‌کند.

درمان کلاستروفوبیا با روش آروماتراپی 

آروماتراپی یا رایحه‌درمانی یکی از روش‌های طب گیاهی است که برای درمان بسیاری از بیماری‌ها کاربرد دارد. در این روش روغن‌های گیاهی و آرام‌بخش مثل روغن اسطوخودوس در وان آب ریخته شده و بیمار پس از دراز کشیدن در آن، بدن را ماساژ می‌دهد. استفاده از روغن‌های معطر باعث تحریک حس بویایی و تاثیر بر عملکرد مغز می‌شود. در نتیجه این فرآیند توانایی فرد برای کنترل ذهن و آرامش بدن در مواجهه با عامل ترس افزایش می‌یابد.

درمان ترس از مکان های بسته با روغن اسطخودوس

درمان ترس از فضای بسته با هیپنوتیزم 

در برخی از موارد ممکن است از هیپنوتیزم برای درمان کلاستروفوبیا استفاده شود. در این روش ذهن بیمار روی یک شی خاص متمرکز شده و هوشیاری ذهن نسبت به سایر عوامل محیطی کاهش می‌یابد. در این شرایط دسترسی درمانگر به ناخودآگاه بیمار آسان‌تر است و او به راحتی می‌تواند به کمک تلقین، ترس بیمار نسبت به مکان‌های بسته را کمتر کند.

درمان دارویی فوبیا فضای بسته 

در کنار سایر روش‌های درمانی، پزشک یا درمانگر ممکن است دارو ضد اضطراب یا دارو ضد افسردگی تجویز کرده تا به کمک آن علائم بیماری کلاستروفوبیا را کنترل کند. داروهای ضد اضطراب با دوز پایین، احتمالا گزینه­ای مناسب برای بیمارانی است که قصد مسافرت دارند. در این شرایط فرد باید به دقت دوز داروها و دستور­العمل استفاده را مطالعه کرده و مصرف دارو را چند روز قبل از مسافرت آغاز کند. در نظر داشته باشید که مصرف داروها فقط علایم و نشانه‌های کلاستروفوبیا را کنترل کرده و یک روش قطعی برای درمان آن محسوب نمی‌شوند. به علاوه بیشتر این داروها عوارض جانبی دارند. به همین دلیل بهتر است به جای مصرف دارو از سایر روش‌ها برای درمان قطعی کلاستروفوبیا استفاده کنید.

درمان فوبیای گیر افتادن در جمعیت

توصیه‌هایی برای درمان کلاستروفوبیا در کودکان و بزرگسالان 

برای غلبه بر فوبیای فضای بسته نباید از آن فرار کنید. بهترین روش برای درمان این اختلال، روبرو شدن با ترس و تلاش برای غلبه بر آن است. در همین راستا برای مقابله با علایم کلاستروفوبیا در زمان روبرو شدن با ترس به توصیه‌های زیر توجه کنید:

  • چند نفس آرام و عمیق کشیده و تعداد نفس‌ها را بشمارید.
  • به یک خاطره خوشایند فکر کنید تا ذهن منحرف شود.
  • از 1000 تا یک را به صورت معکوس بشمارید تا ذهن منحرف شود.
  • به خود تلقین کنید که ترستان غیرمنطقی و غیرواقعی است.
  • به خود تلقین کنید که علایم ترس موقتی است و اگر یک دقیقه تحمل کنم، از بین می‌رود. تکرار این تمرین باعث کاهش مدت زمان حملات ترس خواهد شد.
  • از ترس خود خجالت نکشید و از اطرافیان کمک بخواهید.
  • به افرادی نگاه کنید که بدون هیچ ترسی در موقعیت ترس شما قرار می‌گیرند. این تمرین برای درمان کلاستروفوبیا در کودکان بسیار موثر است.
نکاتی برای درمان تنگناهراسی در کودکان و بزرگسالان

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره درمان بیماری ترس از فضای بسته، شما را به دیدن ویدئوی زیر دعوت می‌کنیم:

توصیه پایانی درباره درمان بیماری کلاستروفوبیا 

همه ما ممکن است در طول زندگی از چیزی بترسیم. این یک واکنش طبیعی است. اما در صورتی که این ترس را به حال خود بگذاریم و به آن غلبه نکنیم، به فوبیا تبدیل می‌شود. بنابراین اگر از فضای بسته ترس دارید، خیلی سریع به دنبال راهی برای درمان آن باشید. در غیر این صورت ترس شما گسترش یافته و به فوبیا تبدیل خواهد شد. در این مقاله تلاش کردیم تا روش‌های درمان کلاستروفوبیا را بیان کنیم. در پایان منتظر نظرها و سوال‌های شما درباره این اختلال هستیم.

35 در مورد “کلاستروفوبیا؛ علل، علایم و درمان ترس از فضای بسته”

  1. درود روز بخیر
    من امروز برای بار سوم ام آرای داشتم وهمچنان ترس از فضای بسته
    ولی اول ک وارد اتاق شدم رفتم انتهای دستگاه رو نگا کردم دیدم حالت خوابید ک وارد دستگاه میشیم آخردستگاه ازون قسمتی ک سرمون رو گذاشتیم فقط ۱۰ سانت فاصله داره ب فضای باز خوب اینو ک دیدم خیلی کمکم کرد همش با خودم میگفتم هر موقع حالم بد بشه سرمو ی تکون بدم بیرونو میبینم و مورد بعدی اینکه از پرسنل اونجا خواستم اون ۲تا بالشتک کوچیک ک بغل صورت میذارن ک سرتو تکون ندی رو نذاشتم دور سرم آزادبود بشرط اینکه سرتواصلا تکون ندی ذهنتونو درگیر اجاره خونه بکنید قطعا کمکتون میکنه

  2. امیر یحیی زرد چشمی

    من MRI کردم و به شدت احساس خفگی کردم و چون من از تنها بودن می ترسم و همچنان از فضای بسته هم میترسم و باز هم از تاریکی می ترسم فوری به می‌ خواستم به مسئول بگم ولی نمی دونستم چطوری هی تکان خوردم علامت دادم ولی بی فایده بود آن قدر تکان خوردم که تازه فهمید چی میگم ولی باید بگم از ام ار ای متنفرم و نمی دونم چطوری باید ترسم از بین بره

    1. سلام دوست عزیز
      برای غلبه بر ترس از فضای بسته روش‌های درمانی مختلفی وجود دارد. به کمک این تکنیک‌ها می‌توانید حملات پانیک را کنترل کرده و علایم ترس را خنثی کنید. در صورت تمایل می‌توانید با یک روان‌شناس در این مورد مشورت کنید.

    2. من قبلا چند بار ام ارای شدم و هرچه جدیدتر میشه اضطراب بیشتری دارم.تا قبل از دوبارِ آخر و اینکه فردا باید انجام بدم،راحتتر باهاش کنار میومدم اما برای فردا استرس دارم.البته که راهکارها و تجربیات عنوان شده حتما مفید هستند مثل تنفس آزادی و شمارش معکوس اعداد و اینکه من از اینجا به زودی وبا آرامش از اینجا خارج خواهم شد.

    3. سلام ،من تا حالا چندین بار ام آر آی انجام دادم و مشکلی نداشتم ولی اخیرا دکتر برام ام آر آی نوشته که تا حالا سه بار رفتم داخل دستگاه و چون احساس خفگی و تپش قلب شدید داشتم و نتونستم تحمل کنم آوردنم بیرون و دوباره نوبت دادند و تا حالا نزدیک ۸ ماه میگذره نتونستم بگیرم.الانم کمر دردم شدت پیدا کرده و نمیدونم چیکار کنم.

      1. سلام دوست عزیز
        تنگناهراسی یا ترس از فضای بسته با چند تکنیک و طی یک دوره قابل درمان است. برای این موضوع بهتر است با یک روانشناس مشورت کنید.

  3. سلام من امشب ام ار ای داشتم حدودا 2 ساعت هم بودم اونجا نوبتمو به چند نفر دادم البته داخل میرفتم تا امام کنن برم واسه ام ار ای ولی حالم واقعا بد میشد نهایتا ام ار ای انجام نشد با گذشت چند ساعت همچنان حالم بده و از این که مجبور به ام ار ای هستم نمیدونم چیکار کنم الانم با نوشتن این مطالب حالت تنگی نفس دارم

    1. سلام دوست عزیز
      بهتر است مشکل خود را به مسئول اتاق بگویید. قطعا موارد مشابه مثل شما وجود داشته و این فرد با توجه به تجربه ای که دارد، می تواند استرس شما را کاهش دهد. همچنین داشتن یک همراه، دوست یا یکی از اعضای خانواده قطعا آرامش بیشتری به شما می دهد. در نهایت اگر مشکل با این اقدامات اولیه حل نمی شود، بهتر است با یک فرد متخصص مشورت کنید. با چند جلسه مشاوره و یادگیری چند تکنیک ساده، مشکل حل خواهد شد.

    2. الهی بمیرم.منم حالت شما رو دارم وفرداباید برم ام آر ای سه تا دارم پشت هم.الان دست وپام گر گرفته شدم گلوله آتیش.ولی باید مبارزه کنم وبرم.قبلا بابیهوشی رفتم.یه بارم بدون بیهوشی.این بارم امیدوارم از پسش بر بیام

      1. سلام دوست عزیز
        سپاس از شما که تجربه خود را به اشتراک گذاشتید.
        توصیه می‌کنیم حتما یک همراه با خودتان ببرید. قطعا حضور ایشان به شما کمک خواهد کرد. همچنین قبل از ام آر آی مشکل خود را به مسئول ام آر آی بگویید. قطعا ایشان به دلیل تجربیات مشابه، به شما کمک خواهد کرد.

  4. سلام ام آر آی یعنی تجربه ی قبر خیلی ترسناکه حتی از بس می ترسم فکر می کنم با داروی خواب آور هم از ترس بیدار بشم

    1. سلام دوست عزیز
      این مشکل به راحتی و با مشاوره با یک فرد متخصص قابل حل شدن است. همچنین همراه داشتن یک دوست یا یکی از اعضای خانواده می‌تواند در کاهش حملات ترس و کنترل آن موثر باشد.

  5. با سلام من امروز به خاطر درد کمرم mriشدم ولی تا داخل دستگاه که شدم حس شدید خفگی و نفس تنگی بهم دست داد و ضربان قلبم طوری تند تند میزد که حس نیکردم الانه که بمیرم داد و بیداد کردم صدام به مسول مربوطه نمیرسید مجبورا انقدر دست و پازدم تا متوجه شدم و امد منو آورد بیرون.من درد کمر رو تحمل میکنم ولی دیگه داخل اون جای ترسناک نمیشم

    1. سلام دوست عزیز
      مشاوره با یک فرد متخصص قطعا به شما کمک خواهد کرد تا در زمان مواجه شدن با این ترس بتوانید خود را کنترل کرده و استرس و سایر علایم را به حداقل برسانید. همچنین داشتن یک همراه، دوست یا عضوی از خانواده قطعا موثر خواهد بود و به شما کمک می‌کند تا آرامش خود را حفظ کنید.

    2. سلام، برخی از مراکز دستگاه ام ار ای جدید دارن که رو باز هستن و مثل مدل قدیمی که تونل مانند هست نیستن میتونید بپرسید کجا هست برید اونجا انجام بدید

  6. من با قرار گرفتن در محیط هایی که جریان هوا برقرار نباشه، احساس خفگی بهم دست میده، نفسم رو حبس می کنم تا خودم رو به یک محیط باز برسونم. مثلاً تو آسانسور یا خودرو یا اتاق کوچک. مسأله برام دسترسی به هوای تمیزه. این حالت ها زمانی به وجود میاد که به جز خودم شخص غریبه دیگه ای هم تو اون محیط باشه. قبلاً فقط در مورد استخر که سایر افراد هم ازش استفاده می کنند این حالت رو داشتم و هرگز استخر نمی رفتم. الان نسبت به محیط بسته هم این حالت رو پیدا کردم. شاید به خاطر کرونا به وجود آمد ولی کرونا هم بره این حس موندنی شده. نمی تونم تصور کنم جایی بمونم که جریان هوا برقرار نیست و چند نفر دیگه دارن تو اون محیط نفس می کشن، حالت خفگی بهم دست میده و باید اون محیط رو ترک کنم. نمی دونم منطقی هست یا نه، یا این که ربطی به تنگنا هراسی داره یا یک نوع وسواس هست.

    1. سلام دوست عزیز
      احتمالا بیماری کرونا و نگرانی بابت ابتلای به آن باعث ایجاد این مشکل شده است. اگر موضوع خیلی آزاردهنده است، پیشنهاد می‌کنیم با یک فرد متخصص در این رابطه مشورت کنید.

  7. سلام
    من خیلی از فضای بسته مثل اسانسور و مترو و تونل های پر ترافیک میترسم. اسانسور اصلا سوار نمیشم. شده 6 طبقه رو با پله میرم اما از اسانسور استفاده نمیکنم. مترو های شلوغ روو اصلا سوار نمیشم. خلوت تر ها رو سوار که میشم تا برسم به مقصد کلی استرس دارم. وقتی در هر ایستگاه در مترو باز میشه حالم خوب میشه باز که قفل میشه اضطراب میگیرم. توی تونل های پر ترافیک وحشتناکه دلم میخواد از ماشین پیاده شم و پیاده شم و بدوم اما بعد فکر میکنم سرعت ماشین از پیاده بیشتره. حالم به شدت بد میشه. اسانسوور از همه بدتره. واقعا نمیدونم باید چکار کنم. فکر کنم برای هواپیما هم این ترس رو تجربه کنم. قبلا نمیترسیدم اما االن چند ساله که میترسم. بعد از ترسم سوار هوائیما نشدم میترسم وقتی سوار شم از همه بیشتر بترسم. وواقعا نمیدونم باید چکار کنم. کاش یه قرص بود قبل از این موقعیت ها میخوردم. چقدر به افرادی که نمیترسند رشک میبرم. ممنون میشم من رو هم راهنمایی کنید باید چکار کنم. من 33 سالمه. خیلی مسخره است با این سن میترسم اما واقعا میترسم.

    1. سلام دوست عزیز
      اولین گام برای درمان مشکل این است که از آن خجالت نکشید. این مشکل شما مشابه سایر بیماری‌هاست. مثل بیماری سرماخوردگی یا هر بیماری دیگری.
      پس اصلا از آن خجالت نکشید و نگران مسخره شدن نباشید.
      حتما مشکل خود را با نزدیکان در میان بگذارید. قطعا دریافت قوت قلب و آرامش از جانب آنها در موقعیت‌های ترس، بسیار موثر خواهد بود.
      در نهایت توصیه می‌کنیم بدون هیچ ترس یا احساس منفی به یک روانشناس مراجعه کنید. مشکل شما به راحتی قابل درمان است. فقط کافیست به یک درمانگر مجرب مراجعه کنید.

    2. سلام دوست عزیز من هم کاملا مشکل شما رو دارم و حد اقل خوشجالم از این که یک نفر عین من هست ای کاش شماره تماسی داشتین با هم در این نورد تبادل نظر میکردیم .

  8. با سلام من چندین بار بخاطر دیسک کمر ام آر آی گرفتم ” در ط.ول ده سال ” بسیار اذیت میشدم تنگی نفس تعریق شدید وووبا هزار مکافات از پسش براومدم اما بعد از ابتلا به دیسک گردن وضرورت گرفتن ام آی آی گردن وکمر تواما بیشتر از قبل اذیتم میشدم چون حدود بیست دقیقه باید تو تنوره باشی . آلان دیگه با بیهوشی ” بیحسی موقت ” میگیرم و فقط مشکلش اینه که باید دو نفر همراهی داشته باشی / قبل از وارد شدن به تنوره چشماهتون رو ببندین واصلا تا بیرون اومدن باز نکنین / با مشورت پزشک نیم ساعت قبل از رسیدن نوبت یه پراپرونولول 20 بهمراه یه کلردیاز پوکساید 5 میلی مصرف کنین ، تپش قلب واسترستون رو کم میکنه / از پرسنل مربوطه هم خواهش کنین عجله نکنه وفرصت کافی برای آرامش اولیه بهتون بده / بعضی مراکز یه کلاه سر انسان میزارن که عینک داره و میتونی داخل اطاقک ام آر آی ” پزشک وپرستار رو ” ببینی و همینطور برای شنیده نشدن صدای دستگاه براتون از طریق هدفون موسیقی میزارن “مثلا بیمارستان رضوی مشهد ” ونکته آخر اینکه در کشور مراکزی هستند که از ام آر آی روباز استفاده میکنند اگر چه که عملا رو باز نیستند ولی تونلی هم نیستند وبیشتر برای افراد با وزن بالا استفاده میشه مثل 22 بهمن نیشابور

    1. سلام دوست عزیز
      خیلی ممنون که تجربیات خود را با ما و دیگران به اشتراک گذاشتید.
      قطعا داشتن همراه و در جریان قرار دادن پرسنل مربوطه تاثیر زیادی در کاهش علائم فوبیا و کنترل هرچه بهتر آنها دارد.

  9. باسلام
    خیلی ممنون از حس یاری رساندن شما

    من دیروز برای اولین بار برای MRI رفتن داخل تونل طی ثانیه های اول ترس بر من غلبه کرد و نتونستم تحمل کنم ، تغلاکردم خودرا از تونل آزاد کنم ، مسئول مربوطه به کمکم آومد.
    اول برام سوال است ، چرا برای MRI کمر بایستی کامل داخل تونل شد ؟
    دوم امیدوارم با توصیه های فوق بتوانم بتدریج بر این ترس غلبه کنم.

    از تجربه های تلخ گذشته ام این بگویم ، حدود 35سال قبل در آموزش های جبهه یکی از تمرین های امادگی این بود که تعداد زیادی سربازان بسیجی داخل لوله های تنگ می شدیم و حتی لوله های پیچ و خم دار و تارک به فاصله خیلی کم از همدیگر و گاها درب خروجی را برای چند دقیقه مسدود می کردند !!! الان حتی تصور آن هم برایم سخت است ، شاید این ترس از همان زمانها شکل گرفته باشد . ممنون می شود بیشتر راهنمایی بفرمائید.
    تشکر

    1. سلام دوست عزیز
      از اینکه تجربه خودتان را با ما به اشتراک گذاشتید، ممنونیم.
      در MRI معمولا سیستم عصبی شامل نخاع، سیستن عروقی و یا برخی بافت ها و اعضای بدن مثل کلیه و … اسکن می شود. به همین دلیل معمولا کمر باید داخل دستگاه قرار بگیرد.

  10. با سلام، من از ورود به تونل ام آر آی هراس دارم و حس تنگی نفس و خفگی دارم، همسرم با من میان ولی نمیتونن حضور پیدا کنن داخل اتاق, نمیشه داروی خواب اور تزریق کنن قبل از انجام تصویربرداری؟

    1. سلام دوست عزیز
      در موارد حاد ممکن است با تجویز پزشک از آرامبخش استفاده شود. بنابراین پیشنهاد می کنیم مشکل را به پزشک یا مسئولین اتاق ام آر آی گفته و از آنها راهنمایی بخواهید.

    1. سلام دوست عزیز
      در این شرایط اگر یکی از نزدیکان و دوستان به عنوان همراه با شما بیاید، خیلی موثر خواهد بود. کسی که از مشکل شما آگاهی داشته و بتواند شما را در برابر ترس آرام کند.

    1. سلام دوست عزیز
      پیشنهاد می کنیم این موضوع را با پزشک یا مسئولین اتاق ام ار آی در میان بگذارید و از این کار اصلا خجالت نکشید. اگر آنها مطلع بشوند که شما چنین مشکلی دارید، قطعا با روش ها و تجربه هایی که دارند شما را آرام خواهند کرد. مورد بعدی این که حتما در زمان آزمایش یک همراه با خودتان ببرید. حضور یک همراه که با مشکل شما آشنا باشد، باعث آرامش دادن و کنترل ترس خواهد شد.

پاسخ سوال خود را در این مطلب پیدا نکردید؟
لازم است قسمتی از این مطلب را بیشتر توضیح دهیم؟
دوست دارید با مطرح کردن پیشنهادتان این مقاله را کامل کنید؟
پس سوال و پیشنهاد خود را برای ما ارسال کنید، به سرعت پاسخ شما را خواهیم داد...

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *